Pokazywanie postów oznaczonych etykietą różnorodność. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą różnorodność. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 21 czerwca 2021

Literacki Labirynt – Zrozumieć odmienność

W ofercie biblioteki nie może zabraknąć książek, które opisują różnorodność w szerokim tego słowa znaczeniu. W niniejszym poście prezentujemy tytuły poruszające problemy, z jakimi mierzą się dzieci, dorastające nastolatki, młodzież, a także ich rodzice i opiekunowie. Bohaterowie z poniższych książek mierzą się z brakiem akceptacji dla inności ze względu na  orientację seksualną, wyznanie, pochodzenie, kolor skóry, status materialny, płeć, sprawność fizyczną czy narodowość. Wybrane lektury pokazują, żeby nie ulegać stereotypom, a w drugim człowieku doszukiwać się tego, co najcenniejsze, bez skupiania się na inności.

Holenderski duet Linda de Haan i Stern Nijland „przerobili” klasyczną opowieść o poszukiwaniu królewny dla następcy tronu. Bajka „Król i król” wywołała spore zamieszanie (wyd. Adpublik, 2010) i wzbudziła wiele dyskusji na temat tolerancji i różnorodności.

„Mój cień jest różowy” Scotta Stuarta to rymowana opowieść o małym chłopcu, który odkrył, że ma różowy cień oraz o tacie, który robi wszystko, aby jego syn czuł się akceptowany i szczęśliwy. Książka ukazał się nakładem wyd. Znak Emotikon 24 lutego 2021 r. we wspaniałym przekładzie Michała Rusinka. Autor napisał ją w ramach wsparcia dla syna i rodziców stawiających czoła podobnym wyzwaniom. Zachęca do akceptacji tego kim jest, i kim chce być nasze dziecko.

David Walliams w każdej ze swoich książek przemyca ważne wskazówki dotyczące spraw trudnych, często pomijanych lub ignorowanych. Nie inaczej jest w książce „Chłopak w sukience” (Dom Wydawniczy Mała Kurka, 2015), której bohaterem jest dwunastoletni Dennis. Jego pasją jest gra w szkolnej drużynie futbolowej, w której jest czołowym zawodnikiem.

Ale ma także nietypowe jak dla chłopaka zainteresowania - z zachwytem przegląda czasopisma modowe. I kiedy na jednej ze stron zobaczył sukienkę z metalicznym połyskiem, „zakochał się w tej migotliwej fantazji, tak różnej od jego szarej i burej rzeczywistości”. Co rozbudziło w Dennisie zainteresowania sukienkami? Może wiąże się to z jedyną zachowaną fotografią mamy – w pięknej, letniej sukience, a może melancholijne i delikatne usposobienie chłopca. Pewne jest to, że autor pokazuje nam, jak łatwo krytykujemy i oceniamy innych, i jak wielką krzywdę w ten sposób zadajemy innym.

Eric Bell w książce „Alan Cole nie jest tchórzem” (wyd. YA!, 2019) pisze o dwunastoletnim chłopaku, który doświadcza trudów dojrzewania, poznawania samego siebie i odkrywania własnej seksualności. Sekret o uczuciu do pewnego uroczego chłopaka odkrywa jego podły brat Nathan, który wciąga Alana w grę Cole vs Cole, wymyślając niemożliwe do wykonania zadania. Tytułowy bohater uwielbia rysować, a jego szkicownik jest jedną z najważniejszych rzeczy w jego życiu. Ale według ojca, który jest typem „surowego rodzica” to rzecz nie do przyjęcia i Alan musi ukrywać swoje zainteresowania sztuką. Przez całą książkę rozwija się również wątek przyjaźni pomiędzy Alanem z Zackiem i Maddisonem, uczniami tej samej szkoły. Ta relacja pokaże, że prawdziwa przyjaźń przezwycięży każdą przeszkodę. Kontynuacją jest „Alan Cole nie tańczy” (wyd. YA!, 2020), w której autor rozwija opowieść o przyjaźni, związkach rodzinnych, odwadze i trudnych relacjach nastolatków. Obie książki Erica Bella okraszone są sporą dawką dobrego poczucia humoru, dodają odwagi i pokazują, że najlepiej jest być po prostu sobą.

Powieści Simona Jamesa Greena „Noah po prostu jest” oraz „Noah jest bardziej” (obie wyd. Zielona Sowa, 2019) to książki z optymistycznym wydźwiękiem, a jednocześnie z mocno zarysowanym wątkiem LGBT. To lekkie opowieści o miłości, dorastaniu i dojrzewaniu. Pełne są czarnego humoru, sarkazmu i nawiązań do internetowych memów. Autor udowodnił, że o poważnych problemach można opowiadać w zabawny sposób, tworząc bohatera, któremu nieustannie towarzyszy pech.

 

 

 

Pierwsza polska powieść dla młodzieży o coming oucie to „Koniec gry” Anny Onichimowskiej (wyd. Literatura, 2016), w której siedemnastoletni Alek oswaja prawdę o samym sobie i doświadcza skrajnych emocji – od euforii, po depresję, będących świadectwem zmian zachodzących w jego psychice. W powieści Anny Onichimowskiej nie znajdziemy humoru. Jednocześnie autorka udowadnia, że ograny temat, można przekuć w interesującą książkę.

 

 

 

Niektórzy  mówią, że to będzie jedna z najważniejszych książek 2021 roku. „Wszystkie kolory świata” (wyd. Agora dla dzieci, 2021) - to książka, która daje siłę! 43 pisarzy i ilustratorów stworzyło 20 wyjątkowych utworów, które odwołują się do empatii, przynoszą nadzieję na lepszy i otwarty na różnorodność świat. Ta książka wzięła się z odruchu solidarności z dzieciakami, które znają smak szykan i wykluczenia z powodu swojej inności. Inności, która może być darem, bogactwem, ale i ciężkim brzemieniem. Twórcy zaangażowani w powstanie „Wszystkich kolorów świata” pracowali charytatywnie, a całkowity dochód z książki przeznaczony jest na wsparcie ogólnopolskiego Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży prowadzonego przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. (źródło: z materiałów wydawnictwa).

Nie sposób napisać tu o wszystkich utworach, a pominięcie chociażby jednego z nich byłoby nieeleganckie. Dlatego do odkrywania bogactwa różnorodności każdy sięgnie indywidualnie i w kolejności, którą uzna za odpowiednią dla siebie. Zdradzić możemy jedynie, że podczas lektury na pewno się wzruszycie, nieraz uśmiechniecie, czasem bardzo zdziwicie, a niekiedy będzie Wam bardzo smutno i wpadniecie w złość. 

 

Na zakończenie chcemy jeszcze wspomnieć historię chłopca zafascynowanego baletem. Tym razem sięgamy po film „Billy Elliot” - reżyseria Stephen Daldry, w tytułowej roli Jamie Bel. Jest to piękna opowieść o dążeniu do celu, łamaniu stereotypów, mierzenia się z zaściankową społecznością i konserwatywnym modelem wychowywania chłopców oraz problemem ekonomicznym.

Każdy jest ważny!

czwartek, 11 maja 2017

"Kolory ludzi" Gyula Böszörményi

„Kolory ludzi” autorstwa Gyula Böszörményi jest pierwszą publikacją wydawnictwa Namas, które zapoczątkowało „węgierską serię” książeczek, będących doskonałą lekturą dla młodszych i całkiem dorosłych czytelników. To historia o stworzeniu człowieka opowiedziana w sposób baśniowo-mityczny. 



Kiedy para stwórców, Ojczulek-Niebo i Księżycowa Matula, skończyli pracę nad tworzeniem świata,






„magicznymi słowami wywołali z ziemi rośliny,(…) dali zwierzętom uszy, ogony, kopyta, kły, trąby, skrzydła, płetwy – każdemu to, czego było trzeba”







myśleli, „że powołanie do życia człowieka będzie jedynie błahostką”. Okazało się, że mieli z tym jednak nie lada kłopot. Chociaż bardzo się starali, każdy następny był inny od poprzedniego. Albo za chudy, albo za wysoki, bardzo muskularny lub bardzo drobny. Księżycowa Matula była zadowolona z tych różnic, bo dzięki nim nie będą mieli problemu z rozpoznawaniem ich. Wszystkie ludziki były białe jak wosk, więc Ojczulek z Matulą wzięli farby i każdą z pięciu postaci pomalowali na inny kolor: różowy, brązowy, żółty, czarny i brązowoczerwony.






- Są piękne! – zachwycił się Tata. – Zachowamy wszystkie ludziki i rozmieścimy je w różnych częściach świata, żeby o niego dbały i czyniły go coraz piękniejszym.
(…) po chwili uniósł z czułością wszystkie ludziki i kolejno każdemu dał cząstkę swej nieskończonej duszy.






W tym samym czasie Księżycowa Matula zasmucona zastanawiała się, czy ich dzieci będą się szanować, pomagać sobie i żyć w przyjaźni.

Gyula Böszörményi w książce „Kolory ludzi” w bardzo oryginalny sposób podpowiada, jak rozmawiać z dziećmi o tym, co nas różni. Pokazuje też, że odmienność i niedoskonałość nie czyni nas gorszymi od innych, a jedynie wyróżnia.

Bardzo ciekawe są ilustracje, które wykonał Írisz Agócs. Proste, a nawet nieco surowe, chwilami mamy wrażenie, że rozmazane lub wręcz niedokończone. Ale z całą konsekwencją podążają za tekstem autora. Wszak Ojczulek i Matula nie stworzyli pięciu doskonałych – jednakowych ludzików.






Niezwykle ciepła, pełna miłości i poczucia humoru opowieść o powstaniu człowieka.

Książkę prezentujemy w ramach obchodów Roku Kultury Węgierskiej.


Autor: Gyula Böszörményi
Tytuł: Kolory ludzi
Ilustrator: Írisz Agócs
Przekład: Sebastian Stachowski
Wydawnictwo: Marta Bręgiel-Benedyk Wydawnictwo Namas
Rok i miejsce wydania: Poznań 2011
Oprawa: twarda
Liczba stron: 22 [2]