„Zabójcze lato” Juno Dawson

Gorące lato, tajemnicza śmierć, rodzinny dramat i misternie utkane oszustwo.

Czerwona suknia dziewczyny kontrastowała z białymi klifami jak kropla krwi. Choć urwiste wybrzeże oświetlał tylko księżyc, z odległości wielu kilometrów widać było dwie czarne plamy na kredowej skale – szerokie wejścia do jaskiń. Zaczynał się przypływ. Fale sięgały coraz wyżej na ciemnej, kamienistej plaży, a woda szumiała na żwirze, tworząc pianę. (str.9)

Podczas balu maturalnego, w niejasnych okolicznościach ginie Janey Bradshaw. Wszystko wskazuje na to, że dziewczyna popełniła samobójstwo rzucając się z klifu w morze. 

Rok po tym zdarzeniu, grupa przyjaciół spędza wspólnie wakacje w willi na hiszpańskim odludziu. Gorący piasek, plaża na uboczu, przejrzysta woda i kolorowe drinki są tym, na co długo czekali. Miejsce jak w raju, ale w powietrzu wisi temat śmierci Jane. Do głosu dochodzą tłumione uczucia, a sekrety – niczym trucizna, wypalają od środka. Uczestnicy wakacyjnego relaksu staną w obliczu nowej przygody – koszmaru, którego nikt z nich się nie spodziewał.

Ryan, Alisha, Katie, Greg, Erin, Ben. Z dala od miastowego zgiełku grupka znajomych korzysta z czasu, który mogą ponownie spędzić razem. Rozmawiają, śmieją się, snują plany na przyszłość, wspominają szkolne „wyskoki”.

W pewnym momencie w willi pojawia się niezapowiedziany gość – Roxanne. Dotychczasowy spokój szóstki przyjaciół zostaje zachwiany, a ich mroczne sekrety wychodzą na jaw, niczym wąż wypełzający z trawy. Dziewczyna oznajmia, że jest w posiadaniu niezbitych dowodów na to, iż śmierć Janey Bradshaw nie była samobójczym skokiem z klifu, ale celowym działaniem jednej osoby z paczki. Blefuje, czy mówi prawdę? Czy to możliwe, że wśród nich jest morderca?

Nagle zgasły światła przy basenie. Woda, jeszcze przed chwilą błękitna, stała się atramentowoczarna. Roxanne zerwała się z leżaka i obejrzała się w stronę willi. Nikogo tam nie zobaczyła, dostrzegła za to wąską, ciemna szparę. Ktoś otworzył przesuwane drzwi. (str. 139)

Rano Alisha zobaczyła Roxanne w basenie. Dopiero po chwili zorientowała się, że stało się coś złego. Leżała absolutnie nieruchomo, a ręce, oplecione pajęczyną blond włosów, dryfowały daleko od tułowia. Jej oczy były szeroko otwarte, ale nie widziały niczego. (str.143)

Ze śmiercią Roxanne znikają dowody, a przebywające w willi osoby zaczynają być wobec siebie podejrzliwe.

Książkę „Zabójcze lato” czyta się bardzo szybko. Czytelnik nie może narzekać na brak emocji i trzymany jest w napięciu do ostatniej strony.

 

Juno Dawson, „Zabójcze lato”, przełożyła Marta Bazylewska, wyd. YA!, Warszawa 2018.

„To kłamstwo cię zabije” Chelsea Pitcher

Tajemnicza śmierć, która zdarzyła się podczas pewnej imprezy. Mroczne sekrety i dążenie do odkrycia prawdy. Trzymająca w niepewności czytelnika do ostatniej strony powieść dla wszystkich miłośników klasycznych kryminałów.

opracowanie okładki: Michalina Paczyńska

„To kłamstwo cię zabije” zaczyna się zdarzeniem, które miało miejsce rok wcześniej podczas pewnej imprezy. W płonącym samochodzie w lesie w środku siedział chłopak, a „ogień strawił jego ciało doszczętnie”. Ten wypadek, a może zaplanowane zabójstwo, z ukrycia obserwuje dziewczyna odliczając na palcach dłoni osoby, które podejrzewa o dokonanie tej zbrodni. Jeszcze nie ma wszystkich danych i szczegóły musi poskładać, aby dojść do prawdy. Musi przygotować staranny plan działania, bo tylko dzięki temu będzie mogła przeżyć. „Na razie postanowiła założyć na twarz maskę obojętności i być jak porcelanowa lalka, czekając cierpliwie na bieg wydarzeń”.

Juniper, Ruby, Parker, Brett i Gavin otrzymują zaproszenie do rezydencji położonej pośród lasów. W odizolowanej posiadłości mają wziąć udział w konkursie, w którym zwycięzca otrzyma Stypendium w wysokości 50 000 dolarów, które wykorzysta w wybranej przez siebie szkole. Okazuje się jednak, że tak naprawdę jest to przykrywka. Podczas kolacji bowiem ma nastąpić odkrycie prawdy i dokonanie zemsty.

Chelsea Pitcher prowadzi akcję opierając się na przeszłości tych, którzy przyczynili się do zdarzenia z przed roku. Zaproszonym do rezydencji na wzgórzu zgotuje piekło, trzymając czytelnika do końca w napięciu i niepewności, kto wydostanie się żywy.

Zakończenie zaskakuje, chociaż autorka pozostawiała czytelnikowi ślady w całej książce, które prowadziły do rozwiązania tajemnicy. Ciągłe zmiany powodują, że chwilami trudno się zorientować - kto jest winny, kto jest ofiarą, kto jest sprawcą i kto pragnie zemsty. Nastrój grozy, teatralne rekwizyty i chwilami nierealny koncept, przyciągają uwagę i zachwycają w swojej prostocie.

Chelsea Pilcher, „To kłamstwo cię zabije”, przełożyła Bożena Stokłosa, wyd. Zielona Sowa, Warszawa 2020.