Pokazywanie postów oznaczonych etykietą lato. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą lato. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 3 sierpnia 2023

„Sierpniowy Festiwal Świerszczy” Agnieszka Tyszka

Na Poziomkowej Polanie, każdego roku odbywa się Sierpniowy Festiwal Świerszczy.  Na to wydarzenie czekają wszyscy mieszkańcy. Chociaż… w tym roku jest ktoś, kto postanowił uniemożliwić organizację koncertu. 

Za wysokim murem ekipa budowlana postawiła okazały dom. Jak się wkrótce okazało, zamieszkała w nim czarownica, o wdzięcznym imieniu – Garbata Silencja. Kochająca ciszę i spokój, stroniąca od towarzystwa od razu postanowiła przeciwdziałać jakimkolwiek próbom podjęcia organizacji festiwalu. I dlatego pewnego dnia mieszkańcy Poziomkowej Polany zobaczyli wielką tablicę z napisem: „ZABRANIA SIĘ HAŁASOWAĆ! UPRASZA SIĘ O CISZĘ”. 

Wszyscy mieszkańcy bardzo się zmartwili, a najbardziej Włochata Gąsienica, która cały rok czekała na to, aby podczas Sierpniowego Festiwalu Świerszczy zatańczyć z Motylem.

To urocze opowiadanie jest jednym z wielu, które napisała Agnieszka Tyszka w książce pt. „Bajkowy rok”. Jakiś czas temu pisałyśmy o niej przy okazji zbliżającej się wiosny, o czym możecie przeczytać tutaj.

Ale wracając do pełni lata i sierpniowego spotkania z mieszkańcami Poziomkowej Polany, zachęcamy do sprawdzenia, jakich podstępów i czarów użyła Garbata Silencja, kto to wszystko zauważył i czy zespół Świerszcze z Polany miał szansę zagrać wyczekiwany przez wszystkich koncert.

 

Agnieszka Tyszka, „Bajkowy rok”, ilustracje Ewa Poklewska-Koziełło, wyd. Martel. Kalisz 2010.

środa, 3 sierpnia 2022

„Zabójcze lato” Juno Dawson

Gorące lato, tajemnicza śmierć, rodzinny dramat i misternie utkane oszustwo.

Czerwona suknia dziewczyny kontrastowała z białymi klifami jak kropla krwi. Choć urwiste wybrzeże oświetlał tylko księżyc, z odległości wielu kilometrów widać było dwie czarne plamy na kredowej skale – szerokie wejścia do jaskiń. Zaczynał się przypływ. Fale sięgały coraz wyżej na ciemnej, kamienistej plaży, a woda szumiała na żwirze, tworząc pianę. (str.9)

Podczas balu maturalnego, w niejasnych okolicznościach ginie Janey Bradshaw. Wszystko wskazuje na to, że dziewczyna popełniła samobójstwo rzucając się z klifu w morze. 

Rok po tym zdarzeniu, grupa przyjaciół spędza wspólnie wakacje w willi na hiszpańskim odludziu. Gorący piasek, plaża na uboczu, przejrzysta woda i kolorowe drinki są tym, na co długo czekali. Miejsce jak w raju, ale w powietrzu wisi temat śmierci Jane. Do głosu dochodzą tłumione uczucia, a sekrety – niczym trucizna, wypalają od środka. Uczestnicy wakacyjnego relaksu staną w obliczu nowej przygody – koszmaru, którego nikt z nich się nie spodziewał.

Ryan, Alisha, Katie, Greg, Erin, Ben. Z dala od miastowego zgiełku grupka znajomych korzysta z czasu, który mogą ponownie spędzić razem. Rozmawiają, śmieją się, snują plany na przyszłość, wspominają szkolne „wyskoki”.

W pewnym momencie w willi pojawia się niezapowiedziany gość – Roxanne. Dotychczasowy spokój szóstki przyjaciół zostaje zachwiany, a ich mroczne sekrety wychodzą na jaw, niczym wąż wypełzający z trawy. Dziewczyna oznajmia, że jest w posiadaniu niezbitych dowodów na to, iż śmierć Janey Bradshaw nie była samobójczym skokiem z klifu, ale celowym działaniem jednej osoby z paczki. Blefuje, czy mówi prawdę? Czy to możliwe, że wśród nich jest morderca?

Nagle zgasły światła przy basenie. Woda, jeszcze przed chwilą błękitna, stała się atramentowoczarna. Roxanne zerwała się z leżaka i obejrzała się w stronę willi. Nikogo tam nie zobaczyła, dostrzegła za to wąską, ciemna szparę. Ktoś otworzył przesuwane drzwi. (str. 139)

Rano Alisha zobaczyła Roxanne w basenie. Dopiero po chwili zorientowała się, że stało się coś złego. Leżała absolutnie nieruchomo, a ręce, oplecione pajęczyną blond włosów, dryfowały daleko od tułowia. Jej oczy były szeroko otwarte, ale nie widziały niczego. (str.143)

Ze śmiercią Roxanne znikają dowody, a przebywające w willi osoby zaczynają być wobec siebie podejrzliwe.

Książkę „Zabójcze lato” czyta się bardzo szybko. Czytelnik nie może narzekać na brak emocji i trzymany jest w napięciu do ostatniej strony.

 

Juno Dawson, „Zabójcze lato”, przełożyła Marta Bazylewska, wyd. YA!, Warszawa 2018.

piątek, 7 sierpnia 2020

„Czarownica Irenka” – rysunkowe przygody


Postać sympatycznej czarownicy Irenki większość zapewne kojarzy z dwutygodnika „Świerszczyk”, na łamach którego ukazywał się zbiór historyjek obrazkowych pt. „Czarownica Irenka”  autorstwa Agnieszki Żelewskiej.


Przygody przesympatycznej czarownicy przedstawiają bohaterkę w czterech porach roku. Każda część książki dostarcza mnóstwo ciekawych sytuacji, a my coraz lepiej poznajemy małą czarownicę. I jedno jest pewne – Irenka nigdy się nie nudzi, bo ma mnóstwo pomysłów na każdy dzień i na każdą porę roku. Dzięki Irence mamy możliwość rozwinąć naszą wyobraźnię i tworzyć własne historie do obrazkowych plansz.


W związku z panującymi obecnie wakacjami przyjrzymy się temu, jak czarownica Irenka spędza czas właśnie latem. Są więc wyprawy w góry, poszukiwanie skarbu, nauka nurkowania i jazda na słoniu. Nie zabrakło również zawodów sportowych - jazdy na hulajnodze, pływania, lotów na miotle, a nagrodą jest puchar pełen smakowitych owoców. Czasem wyprawa może zawieść w bardzo tajemnicze lub mało dostępne miejsca, jak bagna czy mokradła, ale spotkanie nowych przyjaciół rekompensują wszelkie niedogodności. Letnie wieczory sprzyjają występom artystycznym, o czym oczywiście mała Irenka nie zapomniała i wystawiła operetkę „Zemsta nietoperza”. Jak się zapewne domyślacie, na widowni najwięcej było nietoperzy, co jest jak najbardziej zrozumiałe. 


Rysunkowe przygody małej czarownicy ćwiczą spostrzegawczość, uczą koncentracji, pobudzają myślenie, rozwijają wyobraźnię i kształtują poczucie humoru. Przede wszystkim jednak mają niezwykłą moc wspierania rozwoju mowy – zamiast biernie słuchać czytanej książeczki, dziecko samo tworzy różne opowieści, komentuje obrazki, zadaje pytania...

„Czarownica Irenka” to książka bez słów, którą najpierw trzeba bardzo dokładnie obejrzeć, a potem stworzyć do każdej ilustracji własną historię. Magiczność, czy może czarowność tej książki polega na tym, że za każdym razem tę samą ilustrację można opowiedzieć zupełnie inaczej. A ostatnie strony w książce są miejscem do kreatywności, w którym mały czytelnik może stworzyć własne i niepowtarzalne przygody małej czarownicy stając się artystą malarzem.





 
Tekst i ilustracje: Agnieszka Żelewska
Tytuł: Czarownica Irenka
Wydawnictwo: Bajka
Rok i miejsce wydania:  Warszawa 2018
Liczba stron: 120
Oprawa: miękka





Źródło:
https://bajkizbajki.pl/ksiazki/Czarownica-Irenka